KIZGIN YAĞ KAZANI ÇALIŞMA PRENSİBİ:

Sürekli 1,5-2 m/sn hızlarda sürkilasyon içerisindeki termal yağ, türbülanslı akımda durgun noktası kalmayacak şekilde yatay veya dikey bir konstrüksiyonda dizayn edilmiş boruların içerisinden geçerken, yanma odasında meydana gelen alev-duman gazlardan veya elektrik rezistanslarından aldığı ısı enerjisi ile termal yağın sıcaklığı istenilen sıcaklık aralığına çıkartılır ve istenilen sıcaklıkta kızgın yağ elde edilir.

Üstünlükleri
• 350 °C sıcaklığa kadar atmosfer basıncında çıkar. Sistem içinde ısı taşıyıcı olarak kullanılan termik yağ, tesisatta tortu bırakmaz, kazan taşı yapmaz, korozyon oluşumunu önler.
• Termik yağ için herhangi bir şartlandırmaya ihtiyaç yoktur.
• Normal iklim şartlarında kışın tesisatta donmaz.
• 350 °C’ye kadar istenilen sıcaklık ayarlanması yapılabilir. (300 °C den sonra spesifik ekipmanlar kullanılır.)
• Kızgın yağ, yüksek sıcaklıklarda kullanılmasının yanında, gerektiğinde buhar, kızgın su, sıcak su üretiminde de kullanılabilir.

Kızgın Yağ Kazanı Nedir? Kızgın Yağ Kazanı Ne Zaman Kullanılır?

Yüzeylerinin bir tarafında ısı alan akışkan olarak termal yağ bulunan diğer tarafında ise bir yakıtın yakılması neticesinde oluşan ısı veren alev-duman gazlarının dolaştığı yollar bulunan kapalı basınçlı kaplara kızgın yağ kazanı denilir.

Endüstride yüksek sıcaklıklara (maks 350 °C) ihtiyaç duyulan proseslerde; bu sıcaklıklara çıkabilmek için ısı taşıyıcı olarak buhar veya kızgın su kullanılabilir, ancak 350 °C gibi yüksek sıcaklığa 170 barg gibi bir basınçta ulaşılabilmektedir. Çok yüksek basınçlarda çalışan tesislerin ilk tesis maliyetleri yüksek olduğu gibi bu tesislerin bakım masrafları da yüksek olmakta: ayrıca patlama riski de o nispette artmaktadır.

Atmosfer basıncında 350/400 °C ye kadar özellikleri bozulmadan kalabilen termal yağların ısı taşıyıcı olarak kullanılması; yukarıdaki mahsurları bertaraf ettiği gibi; büyük avantajları da beraberinde getirmektedir.


Periyodik Kontroller İçin;

İş Ekipmanları Kullanımında Sağlık ve Güvenlik Şartları Yönetmeliği

Bu Yönetmeliğin amacı, iş yerinde iş ekipmanlarının kullanımı ile ilgili sağlık ve güvenlik yönünden uyulması gerekli asgari şartları belirlemektir. 20/6/2012 tarihli ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu kapsamına giren tüm iş yerlerini kapsar.

6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 30 ve 31 inci maddeleri ile 9/1/1985 tarihli ve 3146 sayılı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 ve 12 nci maddelerine dayanılarak ve 3/10/2009 tarihli ve 2009/104/EC sayılı Avrupa Birliği Direktifine paralel olarak hazırlanmıştır.

2.1. Basınçlı kap ve tesisatlar

  • 2.1.1. Basınçlı kaplarda temel prensip olarak hidrostatik test yapılması esastır. Bu testler, standartlarda aksi belirtilmediği sürece işletme basıncının 1,5 katı ile ve bir yılı aşmayan sürelerle yapılır. Ancak iş ekipmanının özelliği ve işletmeden kaynaklanan zorunlu şartlar gereğince hidrostatik test yapma imkânı olmayan basınçlı kaplarda hidrostatik test yerine standartlarda belirtilen tahribatsız muayene yöntemleri de uygulanabilir. Bu durumda, düzenlenecek periyodik kontrol raporlarında bu husus gerekçesi ile birlikte belirtilir.
  • 2.1.2. Basınçlı kap ve tesisatların periyodik kontrolleri, 22/1/2007 tarihli ve 26411 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Basınçlı Ekipmanlar Yönetmeliği, 31/12/2012 tarihli ve 28514 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Taşınabilir Basınçlı Ekipmanlar Yönetmeliği ve 30/12/2006 tarihli ve 26392 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Basit Basınçlı Kaplar Yönetmeliğinde yer alan ve bu Yönetmelik hükümlerine aykırı olmayan hususlar saklı kalmak kaydıyla ilgili standartlarda belirtilen kriterlere göre yapılır.
  • 2.1.3. (Değişik:RG-23/7/2016-29779) (2) Basınçlı kap ve tesisatların periyodik kontrolleri, makine mühendisleri, (Ek ibare:RG-24/4/2017-30047) metalurji ve malzeme mühendisleri, makine veya metal eğitimi bölümü mezunu teknik öğretmenler ya da makine tekniker veya yüksek teknikerleri tarafından yapılır. Söz konusu periyodik kontrollerde tahribatsız muayene yöntemlerinin kullanılması durumunda, bu yöntemler sadece TS EN ISO 9712 standartına göre eğitim almış mühendisler, teknik öğretmenler, teknikerler veya yüksek teknikerler tarafından uygulanabilir.